ขอยินดีต้อนรับเข้าสู่ที่แห่งนี้ ที่นี่คืิอ ภาพของบิ๊ก ที่นี่คือพื้นที่เล็กๆ ของผม ที่จะเล่าถึงการที่มา ที่ไป ของความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของผม นั่นก็คือการถ่ายภาพ ตั้งแต่เกิดมาผมเองก็ไม่เคยคิดว่าจะมาชอบถ่ายรูปเลยนะ ชีวิตผมเนี้ยตั้งแต่เด็กจนโตผมชอบอะไรหลายอย่างจริงๆ ไม่ว่าจะเป็น ปืน ระเบิด ขีปนาวุธ จนกระทั่ง เครื่องบินขับไล่ เรือบรรทุกเครื่องบิน รถถัง แล้วพอโตมาก็เริ่มจับเครื่องดนตรีนั่นก็คือ กีตาร์ ได้ตั้งวงกับเพื่อนๆ สมัย ม.ปลาย แล้วพอจบก็ได้แยกย้ายกันไปเรียน จนมาเข้าปี1 คณะนิเทศศาสตร์ นั้นก็คือได้มีิวิชา การถ่ายภาพเพื่อนิเทศศาสตร์ตอนแรกๆ ก็ว่าจะยังไม่ซื้อกล้องดีกว่า พอผมได้จับกล้อง D-SLR ครั้งแรกเนี้ย ลองกล้องของเพื่อน คือกล้องของ นนทวัฒน์ แหวนนเงิน ถ่ายไป ถ่ายมา แม่งเริ่มรู้สึกอยากถ่ายหวะ จริงๆ เลยนะ แล้วก็ได้ขอกล้องแม่ตัวนึง แล้วแม่ก็พาไปถอย Nikon D60 แล้วจากนั้นต่อมาก็มีเพื่อนผมคนที่ได้ยื้มกล้องมันถ่ายนั้นแหล่ะคือ นนทวัฒน์ แหวนเงิน ได้ช่วยสอนเทคนิคต่างๆ จากผมไม่เป็นอะไรเลยจนกระทั่งพอคลำๆ ถูกจุด แล้วก็อาศัยออกไปถ่ายตามสถานที่ต่างๆ พอได้ไปเที่ยวไหนก็ส่วนมากจะพกกล้องตัวนี้ไปด้วย แล้วก็ดูภาพจากหนังสือท่องเที่ยวต่างๆ พยายามศึกษาถึงมุมมองต่างๆ ของช่างภาพ แล้วก็นำมาปรับประยุกต์ในมุมมองของเรา แต่ตั้งแต่ผมถ่ายรูปมานะครับ ผมเนี้ยถ่ายรูปบุคคลเเทบไม่ถนัดเลย คือผมเองจะชอบถ่ายพวก วิวทิวทัศน์หรือวัตถุ ต่างๆ มากกว่า
เรื่องมุมมองในการถ่ายภาพสำหรับผมนะ ผมว่ามันไม่มีคำว่าถ่ายรูปสวยกับถ่ายรูปไม่สวยหรอกครับนอกจากซะว่าภาพนั้นสาหัสจริงๆ คือมุมมองคนของเรามันไม่เหมือนกัน อย่างเช่นง่ายๆ เลย ถ้าเราถ่ายรูปมา เราคิดว่าุมุมมองของเรานี้สวยแล้ว เจ๋งแล้ว แต่ถ้ามาเจอคนที่มุมมองไม่เหมือนเราแหล่ะ เขาก็คงบอกว่ารูปเราธรรมดาๆ หรืออาจจะบอกว่าไม่สวยเลยก็เป็นไปได้ แล้วถ้าคนที่มีมุมมองเดียวกับเรามาดูรูปเราหล่ะ !!! .... ร้อยทั้งร้อยยังไงเขาก็ต้องบอกว่างานเราสวย เพราะฉะนั้นจงมั่นใจเถอะครับว่าคุณเองก็ถ่ายรูปสวย จงมั่นใจในมุมมองคุณนะ ....
ขอบคุณครับที่เข้ามารับอ่านและรับชม
ภาพโดย : สิทธิศักดิ์ กลันตรานนท์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น