วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

เมนู...ลุงหนวด

                สเต็กลุงนวดเป็นสเต็กที่ขึ้นชื่อมาก ใครผ่านไปผ่านมาย่านสามัคคี ประชาชื่น จะพบร้านสเต็กร่วมสมัย อยู่ริมถนน มองดูเรียบง่าย สบายๆ แต่กลับดูดีมีสไตล์ ชวนให้ลูกค้าหันมาสนใจ ยิ่งใครได้เดินเฉียดๆไปบริเวณที่กำลังปรุงสเต็กกันอยู่ด้วยล่ะก็ กลิ่นหอมของเนื้อที่กำลังถูกปรุงสด จะโชยมาแตะจมูก จนคุณต้องยอม หย่อนก้นลงนั่ง แล้วก็สั่งสเต็กมาทานให้สมใจอยาก

                                        ราคาเมนูอาหารของสเต็กลุงหนวดนั้นเริ่มต้นเพียง 40 บาท



                   เหลือบดูเมนู ก็มีรายการสเต็กอร่อยๆ ให้เลือกสั่งหลากหลายอยู่เหมือนกันนะ ที่สำคัญราคาโดนใจ ไม่แพง เหมาะกับกระเป๋าสตางค์คนบ้านๆอย่างเราจริงๆ มีตั้งแต่สเต็กหมู,สเต็กไก่, Pork Chop,สเต็กเนื้อสัน (อันนี้นายแก้จนชอบ),fish&Chip,ไส้กรอกหมูรมควัน,ไส้กรอกลูกวัว,ไส้กรอกรวม,นักเก็ต,แฮมสเต็ก,ทีโบน,เฟรนฟราย ไปจนถึงข้าวผัดอเมริกัน,ไข่ดาว ไปโน่นเลย ราคา อยู่แถว 40-70 บาท ก็ถือว่ารับได้เครื่องใช้ จุกๆจิกๆบนโต๊ะอาหาร ดูรูปซิครับ ว่าลุงหนวดแกพิถีพิถันแค่ไหน เอากระปุกพริกไทยเป็นตุ๊กตากุ๊กมีหนวดมาไว้คอบบริการ กระปุกซอสพริก ซอสมะเขือเทศ ก็ไม่ลืมที่จะออกแบบผลิตภัณฑ์ให้มีเอกลักษณ์บ่งบอกให้รู้ถึงความเป็นลุงหนวด ของแท้ ดั้งเดิม จุดเล็กๆน้อยตรงนี้ก็ช่วยให้ชื่อเสียงเรียงนาม “สเต็กลุงหนวด” เป็นที่รู้จักและมีลูกค้าถามถึงกันเสมอมา

พอร์คช้อป เป็นเนื้อหมูติดกระดูก

ว่างๆ คุณลองแวะชิมร้าน สเต็กลุงหนวด สิ อร่อยก็อร่อย ราคาถูกก็ถูก รับรอง เด็ด !!!


ขอขอบคุณข้อมูลจาก : http://www.keajon.com/uncle-steak/

วัดพระธาตุดอยสุเทพ

                 ทุกครั้งที่คุณได้ยินคำว่าจังหวัดเชียงใหม่คุณจะนึกถึงอะไร แล้วถ้าคุณได้ไปเชียงใหม่คุณจะนึกถึงที่ไหนบ้างที่คุณจะได้ไปในทริปนั้น และหนึ่งที่ในทริปนั้นต้องมีที่นี่คือ “วัดพระธาตุดอยสุเทพ”


                                                                
                                                               วัดพระธาตุดอยสุเทพ


                  วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ซึ่งเป็นวัดและสถานที่ที่มีความสำคัญต่อทางประวัติศาสตร์ของเมืองไทย เป็นที่รู้จักของคนทุกภาคทุกภาษา เพราะที่นี่เป็นวัดที่มีความศักดิ์สิทธิ์มากแห่งหนึ่งในเมืองไทย อยู่ในเขตตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 

           

             องค์พระธาตุเจดีย์ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา “อุจฉุบรรพต” บ้างก็เรียกว่า “ดอยอ้อยช้าง” หรือ “ดอยกาละ” 
หรือที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า “ดอยสุเทพ”  
เดิมนั้นดอยสุเทพเป็นที่อยู่ของฤาษี อันมีนามว่า สุเทวะ 
ซึ่งเป็นภาษาบาลีและแปลเป็นไทยว่า เทพเจ้าที่ดี ซึ่งจะไปตรงกับความหมายของคำว่าสุเทพ 
ซึ่งมาจากชื่อของฤาษี คือ สุเทวะฤาษี
             
            คุณลองพาตัวเองมาที่พระธาตุดอยสุเทพสิ คุณจะพบความสวยงามแบบล้านนา แล้ววิวสวยจากบนยอดดอยสุเทพ
         



   ระหว่างทางขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ


                                                     ณ จุดชมวิว ดอยพระธาตุดอยสุเทพ

ขอขอบคุณข้อมูลจาก : http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3

ภาพโดย : สิทธิศักดิ์ กลันตรานนท์ 



ขอเป็นคนของเธอ....วันนั้น ล้านตลับ

               คุณยังจำเพลง ขอเป็นคนของเธอ ของ โบ สุนิตา ลีติกุล ได้ไหม ใครหลายๆ คนคงชอบ ด้วยถ้อยคำไพเราะลงตัวหรือความหมายง่ายๆ แต่กินใจเหลือเกิน แต่คุณรู้ไหมว่าเพลง ขอเป็นคนของเธอ เพลงๆ นี้นั้นแต่งขึ้นมาเพื่อฉลองยอดขาย 1 ล้านตลับของ โบ สุนิตา ลีติกุล สมัยก่อนศิลปินคนไหนที่ได้ยอดขาย 1 ล้านตลับ แสดงว่าศิลปินคนนั้นย่อมไม่ธรรมดาแน่ๆ และที่สำคัญมันคือยุครุ่งเรืองของวงการเพลงไทย



โบ สุนิตา : ขอเป็นคนของเธอ 
คำร้อง : วรัชยา พรหมสถิต 
ทำนอง : ธนา ลวสุต 


จากวันที่พบกัน จากวันที่พบเธอ ฉันยังจำยังตื้นตัน 
เธอรับฉันไว้ในใจ เธอให้ความผูกพัน ที่ฉันไม่เคยได้จากใคร 
ไม่เคยจะนึกเลย ไม่เคยจะหวังไกล ว่ามีใครที่รักจริง 
เมื่อเธอเป็นคนที่แสนดี และเธอก็เป็นเหมือนทุกสิ่ง 
อยากขอพูดความจริงจากใจ 

*ฉันจะอยู่เป็นคนของเธอ 
จะรักจะดีกับเธอขอให้เธอได้รู้ไว้ 
**ฉันจะอยู่เป็นคนของเธอ 
จะรักเธอตลอดไป ทั้งหัวใจฉันให้เธอ 

ขอบคุณที่ค้ำจุน ขอบคุณที่ค้ำใจ ให้ฉันมีวันที่สวยงาม 
ขอบคุณจริงจริงที่รักกัน ขอบคุณที่เธอไม่มองข้าม 
อยากย้ำความรู้สึกจากใจ 

(*,**)

ยืนยันจากใจสิ่งใดเธอต้องการ 
แม้จะเหนื่อยฉันไม่หวั่นทำได้เพื่อเธอ 
ตอบแทนที่เธอให้ความรัก ตอบแทนที่ดีเสมอ 
จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง 

ขอบคุณจริงจริงที่รักกัน 
ขอบคุณที่เธอไม่มองข้าม 
อยากย้ำความรู้สึกจากใจ 

(*,**)

ภาำพของบิ๊ก

               
 

              ขอยินดีต้อนรับเข้าสู่ที่แห่งนี้ ที่นี่คืิอ ภาพของบิ๊ก ที่นี่คือพื้นที่เล็กๆ ของผม ที่จะเล่าถึงการที่มา ที่ไป ของความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของผม นั่นก็คือการถ่ายภาพ ตั้งแต่เกิดมาผมเองก็ไม่เคยคิดว่าจะมาชอบถ่ายรูปเลยนะ ชีวิตผมเนี้ยตั้งแต่เด็กจนโตผมชอบอะไรหลายอย่างจริงๆ ไม่ว่าจะเป็น ปืน ระเบิด ขีปนาวุธ จนกระทั่ง เครื่องบินขับไล่ เรือบรรทุกเครื่องบิน รถถัง แล้วพอโตมาก็เริ่มจับเครื่องดนตรีนั่นก็คือ กีตาร์ ได้ตั้งวงกับเพื่อนๆ สมัย ม.ปลาย แล้วพอจบก็ได้แยกย้ายกันไปเรียน จนมาเข้าปี1 คณะนิเทศศาสตร์ นั้นก็คือได้มีิวิชา การถ่ายภาพเพื่อนิเทศศาสตร์ตอนแรกๆ ก็ว่าจะยังไม่ซื้อกล้องดีกว่า พอผมได้จับกล้อง D-SLR ครั้งแรกเนี้ย ลองกล้องของเพื่อน คือกล้องของ นนทวัฒน์ แหวนนเงิน ถ่ายไป ถ่ายมา แม่งเริ่มรู้สึกอยากถ่ายหวะ จริงๆ เลยนะ แล้วก็ได้ขอกล้องแม่ตัวนึง แล้วแม่ก็พาไปถอย Nikon D60 แล้วจากนั้นต่อมาก็มีเพื่อนผมคนที่ได้ยื้มกล้องมันถ่ายนั้นแหล่ะคือ นนทวัฒน์ แหวนเงิน ได้ช่วยสอนเทคนิคต่างๆ จากผมไม่เป็นอะไรเลยจนกระทั่งพอคลำๆ ถูกจุด แล้วก็อาศัยออกไปถ่ายตามสถานที่ต่างๆ พอได้ไปเที่ยวไหนก็ส่วนมากจะพกกล้องตัวนี้ไปด้วย แล้วก็ดูภาพจากหนังสือท่องเที่ยวต่างๆ พยายามศึกษาถึงมุมมองต่างๆ ของช่างภาพ แล้วก็นำมาปรับประยุกต์ในมุมมองของเรา แต่ตั้งแต่ผมถ่ายรูปมานะครับ ผมเนี้ยถ่ายรูปบุคคลเเทบไม่ถนัดเลย คือผมเองจะชอบถ่ายพวก วิวทิวทัศน์หรือวัตถุ ต่างๆ มากกว่า

           




         เรื่องมุมมองในการถ่ายภาพสำหรับผมนะ ผมว่ามันไม่มีคำว่าถ่ายรูปสวยกับถ่ายรูปไม่สวยหรอกครับนอกจากซะว่าภาพนั้นสาหัสจริงๆ คือมุมมองคนของเรามันไม่เหมือนกัน อย่างเช่นง่ายๆ เลย ถ้าเราถ่ายรูปมา เราคิดว่าุมุมมองของเรานี้สวยแล้ว เจ๋งแล้ว แต่ถ้ามาเจอคนที่มุมมองไม่เหมือนเราแหล่ะ เขาก็คงบอกว่ารูปเราธรรมดาๆ หรืออาจจะบอกว่าไม่สวยเลยก็เป็นไปได้ แล้วถ้าคนที่มีมุมมองเดียวกับเรามาดูรูปเราหล่ะ !!! .... ร้อยทั้งร้อยยังไงเขาก็ต้องบอกว่างานเราสวย เพราะฉะนั้นจงมั่นใจเถอะครับว่าคุณเองก็ถ่ายรูปสวย จงมั่นใจในมุมมองคุณนะ ....



                                               ขอบคุณครับที่เข้ามารับอ่านและรับชม

ภาพโดย : สิทธิศักดิ์ กลันตรานนท์





อ.เอก สอนว่า... .

             

                                 ...เป็นตัวของตัวเอง...
                                              by : อภิสิทธิ์ พงศ์ชัยศิริกุล (เอก Blackhead)




               อ.เอก บอกว่า อย่างที่เห็นศิลปินไทยในปัจจุบันยิ่ง ณ เวลานี้มันก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าคนที่ทำงานเองหรือศิลปินตัวจริงมันอยู่ได้อย่างที่เห็นกันอยู่ ซึ่งสิ่งนี้มันต้องอาศัยความพยายามสูง อย่างเช่น พี่ป้าง , Silly Fools , Big Ass , Zeal หรืออีกหลายๆ คน ที่เขายึดมั่นและมีความเป็นตัวของตัวเองสูง ไม่มีวงไหนหรอกที่ได้ความสำเร็จจากความเป็นตัวของตัวเองมาง่ายๆ แต่เมื่อได้มันมาแล้ว มันจะภูมิใจและยืนยาว และสิ่งนี้มันต้องวัดกันด้วยใจ...ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ผิด แต่คนที่ไม่ได้มีความเป็นตัวของตัวเองนี่สิถึงแม้จะมีชื่อเสียง เงินทอง แต่ถามตัวเองก่อนว่ามีึความภาคภูมิใจกับมันไหม     
                 คุณลองถามตัวเองดูสิ....แต่ตอนนี้สิ่งที่ผมเห็นทุกสิ่งที่ทุกคนเห็น คงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้ว ว่าตัวเองเรานี่แหล่ะถูกต้องที่สุด ฉะนั้นจงหาตัวเองให้เจอ และมั่นใจในสิ่งที่ทำ อย่าหวั่นไหว ประเทศไทยยังต้งการอะไรใหม่ๆ คนที่กล้านำเสนอสิ่งใหม่ๆ ไม่ใช่ยอมให้ใครหรือสิ่งใดมาครอบงำ และสิ่งนี้แหล่ะที่ไม่มีวันตาย หวังว่าจะเป็นอุทาหรณ์ ให้กับเด็กรุ่นใหม่ๆ บ้างนะครับ วันนี้คงแค่นี้ครับ เพื่อสิ่งที่ดีขึ้น เป็นตัวของตัวเอง...ถูกที่สุด




ขอขอบคุณ : OVERDRIVE MAGAZINE และ พี่เอก Blackhead